• ارسال به دوستان
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
اخبار
دکتر علی اکبر صالحی، معاون رییس جمهور و رییس سازمان انرژی اتمی ایران در پی عارضه سرطان ریاضیدان بزرگ ایرانی، بانو مریم میرزاخانی، پیامی حاوی آرزوی سلامتی عاجل و همچنین انتقاد به سیاستمداران و مسئولان آمریکایی به شرح زیر صادر کرد.
 
بسم الله الرحمن الرحیم
« بـانـو مـریـم میـرزاخـانـی، نماد و تبلور نبوغ پژوهشگران ایرانی»
     آن هنگام که به همّت جناب آقای دکتر تابش و همراهیِ همدلانۀ تصمیم سازانِ جامعۀ علمی و فرهنگی کشور برنامه ای جامع جهت شناسایی و پرورشِ استعدادهای درخشان در مدارس و دبیرستان های کشورمان تدوین شد، انتظار می رفت که در آینده ای نه چندان دور، شاهد شکوفایی این استعدادها و برجسته شدن تلاشهای این عزیزان در عرصۀ ملّی و بین المللی باشیم.
     متأسّفانه طی چند روز گذشته از طریق اخبار منتشر شده در سطح رسانه ها و وسائط ارتباط جمعی اطلاع یافتم که یکی از این پدیده ها و استعدادهای درخشانِ جامعۀ ایرانی که در مقامِ یکی از پرورش یافتگانِ مکتب علمی دانشگاه صنعتی شریف بر فلکِ سروری عروج نموده و بعنوان ریاضی دانی برجسته و پژوهشگری ژرف اندیش، نشان جهانی فیـلـدز را به خود اختصاص داده است، با بیماری جانکاه سرطان پنجه در پنجه افکنده و با پیامدهای آن دست به گریبان است.
     اینجانب ضمن آرزوی سلامتی کامل و عاجل برای این نمایندۀ شایستۀ فرهنگ ایرانی در ایالات متحدۀ آمریکا از این فرصت استفاده نموده و به مسئولان و تصمیم سازان دولت آمریکا توصیه می نمایم تا با عطف توجّه به خدمات ارزشمند و جایگاه و منزلت اجتماعی اقلیّت ایرانی ساکن در آن کشور، در نحوۀ تعامل با دانشمندان و محقّقان ایرانی تجدید نظر نمایند.
     متأسّفانه در مواردی مشاهده می شود که برخی از مقامات و مسئولان آمریکایی این واقعیّت را بر طاق نسیان می نهند که پژوهشگران و فرهیختگان ایرانی از دیرباز از سهمی عظیم و غیرقابل انکار در گسترش مرزهای دانش برخوردار بوده اند.
     امید است تا همزمان با انتشار اخباری امیدبخش در مورد بهبودی سرکار خانم دکتر میرزاخانی، این خبر نیز در سراسر جهان مخابره شود که دولت ایالات متحده در روش و منش خود بازنگری نموده و با درایت و حکمت، نسبت به ترمیم تصویر خود در سطح افکار عمومی اقدام نموده است.
حافظ وظیفۀ تو دعا گفتن است و بس             در بندِ آن مباش که نشنید یا شنید.
 

نسخه قابل چاپ